Υποσχέθηκα, χθες, να γράψω για την ουσία και τα όσα τραγελαφικά και οξύμωρα της τελευταίας απόφασης του ΕΔΑΔ για τις περιουσίες των Ε/κ προσφύγων που εκδιώχθησαν κακήν κακώς από τα τουρκικά στρατεύματα το 1974. Αφού πρώτα, βεβαίως, τάψαλα και ολίγον τι σ’ όλους εκείνους τους θιασώτες της -λεγόμενης-  ευρωπαϊκής λύση και που μετέτρεψαν το Κυπριακό από πολιτικό σε νομικό θέμα. Και θα μας το έλυνε -τάχατες- το ΕΔΑΔ. Διερωτούμενος -ο αφελής- αν οι κύριοι αυτοί θα απολογηθούν στον κυπριακό λαό και πρωτίστως στους πρόσφυγες. Βέβαια, επειδή αφελής γράφω -ότι είμαι- αλλά αφελής οπωσδήποτε δεν είμαι, από χθες διερωτήθηκα ποιος -εν Κύπρω- απολογήθηκε για ό,τι κακό -ενσυνείδητα ή μη- προσέφερε (και κάποιοι ”προσφέρουν” ακόμη) στον τόπο, και θα απολογηθούν αυτοί που νόμιζαν ότι μετέτρεψαν το Kυπριακό από πολιτικό σε νομικό ζήτημα; Για να δικαιωθώ πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις... Κι έτσι, αντί σήμερα να μπω στην ουσία της απόφασης του ΕΔΑΔ, στα οξύμωρα και τραγελαφικά, όπου μας παραπέμπουν, κατά τη γνωστή κυπριακή παροιμία, στον καδή να μας δικάσει -και τρέχα να βρεις το δίκαιό σου από αυτόν που κατάφωρα το καταπατεί και το παραβιάζει- θα μείνω στους δικούς μας -Ε/κ- υπεύθυνους της εξέλιξης αυτής. Αυτούς που καθοδήγησαν τον κόσμο να προσφύγει μαζικά και κατά χιλιάδες στο ΕΔΑΔ να βρει το δίκαιο -και τις περιουσίες- του, αλλά φευ, αντί να απολογηθούν, επιχειρούν να βγουν κι από πάνω ακόμη! Βγάζοντας –ορισμένοι- τη γλώσσα τους περίπατο και επιβεβαιώνοντας την γνωστή παροιμία «απόν αντρέπεται ο κόσμος εδ δικός του»!

Παίδες, έχει και η ευγένεια και η διπλωματία τα όρια και τις αντοχές τους. Εντάξει, εφόσον  -ενίοτε- μιλούμε και με ψήγματα κυπριακού παροιμιακού λόγου, καλόν είναι να θυμίσουμε και την παροιμία «κάμνει ο κλέφτης αλοσιήν (ττόζιν) να φοηθεί ο νοικοτζιύρης». Οχι όμως και να μας βγαίνουν από κατηγορούμενοι σε κατήγορους! Ε, αυτό δεν το θέλει μήτε ο Θεός! Ακούς εκεί να βγαίνουν κάποιοι -αθεόφοβοι- και να επιρρίπτουν ευθύνη για την εξέλιξη στην Κυβέρνηση και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας... Λες και είναι αυτός και η Κυβέρνησή του που καθοδήγησαν τους πρόσφυγες στις μαζικές προσφυγές στο ΕΔΑΔ. Λες και είναι αυτοί που διαβεβαίωναν τους πρόσφυγες για το εσαεί αναπαλλοτρίωτο της περιουσίας τους στη νέα –ιμπεριαλιστική- τάξη πραγμάτων. Επιτέλους, αν κάποιοι θέλουν να συνεχίσουν να ζουν στην παραζάλη τους, δικαίωμά τους. Γούστο και καπέλο τους, ακόμη και μαγκιά τους. Ας μην κάνουν, όμως, πειράματα με το Κυπριακό και τους πρόσφυγες. Ας μην επιζητούν να κτίσουν καριέρα -πολιτική ή/και νομική- μέσα από τη διαιώνιση του Κυπριακού. Και αν αυτοί δεν θέλουν λύση και επανένωση, αν αυτοί δεν θέλουν μια κοινή, έστω και ομοσπονδιακή αλλά ειρηνική και ευημερούσα, πατρίδα Ε/ και Τ/κ, ας αφήσουν εμάς που θέλουμε τη λύση και την επανένωση και δεν μας ενοχλεί η συνδιαχείριση του κράτους μας με τους Τ/κ. Πραγματικά δεν θέλω να ασχοληθώ με τις λεπτομέρειες -των κατηγοριών- και τους πολιτικούς παραλογισμούς των επικριτών της Κυβέρνησης. Οι οποίοι, αντί να δουν την ουσία του προβλήματος και πώς το ξεπερνούμε πολιτικά, εξακολουθούν να ασκούν πολιτική στη βάση της τουρκικής πολιτικής, επιρρίπτοντας για τούτο ευθύνες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μικροί και κατώτεροι των περιστάσεων ήσαν και τέτοιοι θα μείνουν. Η Κύπρος, όμως, και ο λαός μας αξίζουν καλύτερο μέλλον και σ’ αυτό προσδοκούμε. Με ή χωρίς τη δική τους βοήθεια και συμβολή.